Kaas

Het gebeurde tussen de vleeswaren en de groentekoeling. Zoals iedere dag liep ik na afloop van mijn college met een blauwwinkelmandje in mijn hand te bedenken wat we nu in godsnaam vanavond weer moesten eten.

Op een of andere manier bleef mijn ongeïnteresseerde, in gedachten verzonken blik hangen bij een houten plankje dat bovenop de koeling lag. Er lagen blokjes kaas op. “Probeer nu gratis onze biologische 48 plus!”

Ineens miste ik haar verschrikkelijk. Ik wilde dat ze naast me liep, zoals ze dat altijd deed als we samen op zondagmiddag naar de megasupermarkt gingen en veel meer kochten dan ons boodschappenlijstje en onze portemonnee ons toeliet. Voor haar was het een uitje, dat begon zodra we met ons winkelwagentje door de automatisch openende hekjes van de winkel liepen: eerst een gratis kopje koffie uit de machine, vervolgens zo snel mogelijk door de huishoudelijke sectie om de nodige tandpasta, shampoo en afwasmiddel in te slaan. Daarna snel door naar de kaas en de vleeswaren, want daar was altijd wel iets te snoepen: een stukje worst, een blokje kaas. Ik had er een hekel aan om iets van de schaaltjes te pakken, het zou mijn eer te na komen, maar ik deed het toch iedere keer, omdat ze dan een stukje extra had.

Dan naar de versafdeling. Onze afdeling. Wat genoot ik ervan om samen langs de eindeloze schappen te lopen, enthousiast brainstormend over alle gezonde gerechten die we zouden gaan maken. Om groenten af te wegen waarvan ik het bestaan niet afwist. Om haar zo in haar element te zien, ongeduldig om thuis in de keuken aan de slag te gaan.

De blokjes kaas liet ik liggen. Alleen was er niets aan. Ik liep door naar de frisdrankafdeling en gooide een blikje Red Bull in mijn mandje.

Ik miste haar. Ik miste haar stem, haar geur, haar lach, haar kinderlijke enthousiasme. Haar stiekeme aanraking als we bij de kassa stonden. De ruzie over wie er mocht betalen.

Het was nog maar zes uur geleden dat ze me een afscheidskus gaf. En het zou nog maar drie uur duren tot ik haar weer zou zien. Ik miste haar verschrikkelijk.

2 gedachten over “Kaas

  1. Liiiiiiefff!

    Like

  2. He…heerlijk..even een kort verhaal bij de warme houtkachel, na een dag werken!!!
    Dank je wel weer!!!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close